WSC heeft zich wederom laten verrassen door een hard werkende tegenstander die er alles aan deed om niet te verliezen. Rood Wit Veldhoven kwam wat gelukkig op voorsprong maar kreeg daardoor vleugels. Inmiddels staat ons vlaggenschip op een teleurstellende (gedeelde) laatste plaats, en neemt de druk toe om de ommekeer te maken.
Na een loom motorritje naar Veldhoven, vernam uw reporter op sportpark De Korzel dat de scheidsrechter van dienst nog niet aanwezig was. Op mijn vraag of het dan niet tijd was om de scheidsrechtercoordinator te bellen, werd instemmend gereageerd. Echter, omdat de nummers van de KNVB verouderd bleken, besloten wij ons gezamenlijk in te spannen en na enige tijd kreeg ik de dienstdoende coordinator aan de lijn. Die ons voorstelde een nieuwe fluitist te sturen. De aftrap zou dan wel pas tussen kwart over drie á half 4 kunnen beginnen. Het verbaasde mij dat beide trainers geen oog hadden voor de waanzinnig hoge temperatuur op het kunstgrasveld, die ruim boven de 30 graden was. Het zou een slopende en trage wedstrijd worden die frivool voetbal onmogelijk maakte en pas na 5-en afgelopen was. De extra lange wachttijd op het veld - er was ook nog een huldiging - en de hitte omstandigheden op het veld deed de mannen van Heijkoop zeker geen goed.
In de eerste helft begonnen beide partijen met weinig boeiend en afwachtend spel. In die beginfase oogde Rood Wit Veldhoven angstig en had WSC veel gedurfder mogen voetballen maar het leek alsof het bij WSC horende zelfvertrouwen in Waalwijk was achtergelaten. De schaarse kansen waren er na een half uur voor WSC met een inzet van Rob van Ravensteijn - ditmaal gestart in de basis - en van Onur Ulusan, die zijn schot nog net voor de lijn zag halen door een Rood Wit verdediger. De thuisploeg was gelukkig met een kaatsbal die plots voor de voeten kwam van Jan van Hout die keeper Tony Salm omspeelde en scoorde. Rust: 1-0
Na de rust kropen de Rood-Witten meer en meer uit hun schulp. Salm voorkwam tweemaal met goede reddingen dat de thuisploeg verder uitliep, maar kwam bij een vrije trap, genomen door jubilaris de Lepper - 250 wedstrijden in het eerste elftal - een handlengte tekort. 2-0 Verdedigend werd er bij de thuisploeg nog een schepje bovenop gelegd en de WSC-spitsen werden niet tot nauwelijks bereikt. Het tempo lag te laag wat gezien de omstandigheden niet onlogisch was. Pas door een strafschop - wegens hands - kreeg WSC de aansluitingstreffer in de 71e minuut in de schoot geworpen. Christoffel de Rouw schoot onberispelijk in: 2-1
De 3-1 - via alweer een uitval - die 4 minuten later viel (Tom Dennisen) leek de doodssteek, alhoewel de wedstrijd daarna pas echt tot leven kwam. WSC kreeg hoop op een beter resultaat toen de goed leidende Joep Horst opnieuw een strafschop toekende. Christoffel de Rouw werd omver gekegeld en verzilverde zelf zijn 2e strafschop van de wedstrijd: 3-2
En daarbij bleef het, zelfs tot in de allerlaatste seconde toen Nicky van Ooijen met een mooie vrije trap weliswaar de keeper passeerde maar buitenkant paal raakte en WSC dus opnieuw beteuterd afdroop met 0 punten...
WSC staat onderaan maar heeft genoeg voetballend vermogen om zich daar uiteindelijk aan te onttrekken. Het geluk is niet aan onze zijde geweest maar dat wil niet zeggen dat het tij kan keren. Wellicht aanstaande zondag al tegen Brabantia thuis, waar oude bekende Danilo Verus vaker gepasseerd moet worden dan onze eigen goalie.
